Adellijk Vermaak
Bedrijfsevents op niveau
Oude tradities, dieren en decorum spreken tot de verbeelding van een groot publiek. Jachtmeesters met gevoel voor ons Europees cultuurhistorisch erfgoed brengen dit weer tot leven, zoals met de workshop Hound & Hawk. Verslag van een relatiedag met roofvogels, honden, paarden en Bourgondische gastvrijheid.
We zijn vandaag te gast bij een Zuid Hollands Landgoed op uitnodiging van Adellijk Vermaak, het eventburo op gebied van Europese tradities. Na het welkomstdrankje klinkt jachthoorngeschal en worden we door valkeniers met op de linkerhand een gehuifde valk naar de tuin begeleidt. Van de deelnemers kijkt niemand echt op van de gele vesten onder bosgroene tweed kostuums.
Adellijk Vermaak
Valkenier/organisator Rob van Dipten van Adellijk Vermaak opent het evenement met een korte introductie. Ambachtelijk valkeniers beschikken over een waardevolle schat; 2500 jaar oude kennis & ervaring dat traditioneel nog steeds van meester op gezel wordt overgedragen. Wat in Europa bij de kruisvaarders begon groeide uit tot een bijzonder populaire sport voor alle sociale lagen van de bevolking dat pas rond de Franse revolutie tot een eind kwam.
Contacten met het publiek tijdens roofvogeldemonstraties en de vele gesprekken met de aspirant valkeniers leerden dat de rituelen en tradities van de jacht snel verloren begonnen te raken. Met die informatie en een gezonde dosis ondernemerschap ontwikkelde van Dipten de workshops Adellijk Vermaak.
Van Dipten vertelt een boeiend verhaal over oude valkerij en meutejacht tradities.
Slipjacht
Dan is het de beurt aan de ‘master of the Hunt’. Uit het niets verschijnt een meute honden en de equipage te paard. De master geeft uitleg bij de taferelen van de slipjacht. Vier Ierse paarden en een twintigtal Hubertushonden demonstreren veldwerk en samenwerking. De slipjacht vereist structuur en duidelijke communicatie. Verbazingwekkend is het appèl van de honden. Het is duidelijk dat de Master en zijn ‘equipage’ erg veel tijd steken in het trainen. Menig hondenbaas ontkomt er niet aan zich achter de oren te krabben. We zien hoe in vroeger tijden de prooi werd bejaagd. De echte vossenjacht te paard achter de meute is in Nederland verboden. Ook in Duitsland en Engeland is het niet meer toegestaan. Bij een slipjacht vervangt een flinke lap stof geurend naar koeienpens de vos.
De ‘Huntsman’ houdt tijdens de slipjacht de controle over de honden. Zijn team bestaat verder uit twee ‘Whippers-in’, vandaag twee dames die ons de, vroeger voor vrouwelijke ruiters voorgeschreven, elegante amazonezit tonen. Menigeen verbaast zich erover dat dames in amazonezit op die enorme paarden kunnen blijven zitten.
De slipjachtdemonstratie eindigt met de ‘kill’. Dan brengt de equipage de honden bijeen en krijgen ze hun beloning, een koeienpens. Pas als de ‘Hunstman’ zijn royal-blue cap afneemt, stuiven ze naar hun ‘prooi’. De hoornblazers laten weer van zich horen en blazen de jacht af.
Valkenieren
Na een korte pauze gaat de workshop verder. De ‘adellijke deelnemers’ krijgen een korte uitleg over valkerijgeschiedenis; het ‘tijdverdrijf’ voor de adel. Nu wordt het belang van de valkerij op onze geschiedenis duidelijk in een lesje taalhistorie want het is het opmerkelijk hoeveel spreekwoorden er in de Nederlandse en Engelse taal voortkomen uit de valkerij. Iedereen kent wel het gezegde van ‘een loer draaien’ maar nu we in de praktijk de techniek van dit ‘vederspel’ leren krijgt het meer betekenis. ‘van de hak op de tak’ of ‘iemand een loer draaien’ vergeten we nooit meer maar de meeste indruk maakt de oefening waar je wordt geleerd hoe ‘je wijf onder de te duim houden’.
De deelnemers leren draaien met de loer. Dat levert nogal wat gestuntel op maar met hulp van een charmante valkenier die het belang benadrukt van deze oefeningen krijgt iedereen het gevoel te pakken. We leren de valkeniersknoop, dat doe je met de rechterhand want roofvogels draag je altijd op de linkerhand. Al snel mogen we de korte lessen in praktijk brengen bij het op de valkeniershandschoen dragen van een roofvogel. De valkeniers hebben voor ons een breed palet aan roofvogels uitgestald: valken, uilen, buizerds, arenden en zelfs een gier. Elke roofvogel zit met de ‘langveter’ vast op een eigen blok of boog, de valken gehuifd.
Zelf vliegen
Weer klinkt er hoorngeschal over het veld. Jachthoornblazers speelden in vroeger een belangrijke rol in de jacht. Zij zorgden met verschillende signalen voor de communicatie tussen de drijvers en de jagers. De jachthoorn is eigenlijk de voorloper van de GSM telefoon, aldus van Dipten.
Dan begint het echte werk, we zijn er klaar voor volgens de valkeniers. De deelnemers verspreiden zich in groepjes over het veld en ieder groepje krijgt de valkeniershandschoenen om aan te trekken. Valkenier Nina geeft je een klein stukje vlees tussen duim en wijsvinger. Op haar teken steek je je arm omhoog en vanuit de verte komt een van de roofvogels aanvliegen tot de vogel vanzelf op de handschoen landt. Al met al een indrukwekkende ervaring die bij sommige deelnemers nogal emoties losmaakt.
De hoornblazers blazen ‘einde jacht’. Moe en voldaan zetten de deelnemers de relatiedag voort in het landhuis. Hier wordt de dag besloten met een, bij het thema passend, diner. Na de koffie met cognac verlaten de deelnemers het jachttafereel. Begonnen als absolute beginners zijn we een ervaring rijker en voelen ons allemaal een beetje valkenier.